ஈரான் மீதான போர்த் திட்டத்தில் ஜோர்தானை அமெரிக்கா முன்னிறுத்துவது ஏன்?

மேற்காசியப் பிராந்தியத்தில் போர் மேகங்கள் கருக்கட்டி நிற்கும் வேளையில், ஈரானுக்கு எதிரான ராணுவ முன்னெடுப்புகளில் ஜோர்தான் நாட்டைத் தனது பிரதானப் போர்க்களமாக அமெரிக்கா மாற்றியமைத்து வருகிறது. குறிப்பாக, ஜோர்தானில் உள்ள அமெரிக்க தளமான முவஃபக் சால்டி (Muwaffaq Salti) விமானத் தளம் நவீனப் போர்த் தந்திரங்களின் மையப்புள்ளியாக உருவெடுத்துள்ளது.

ஜோர்தான்: அமெரிக்காவின் தற்காப்புக் கேடயமா?

அமெரிக்காவின் இந்த நகர்வு வெறும் தற்காப்பு சார்ந்தது மட்டுமல்ல; இது ஒரு நுட்பமான 'இடர் இடமாற்ற' (Risk Displacement) தந்திரம். ஈரானின் துல்லியமான ஏவுகணைத் தாக்குதல்களிலிருந்து தனது செல்லப்பிள்ளையான இஸ்ரேலைக் காக்க, ஜோர்தானை ஒரு 'தாங்கு மண்டலமாக' (Buffer Zone) வாஷிங்டன் பயன்படுத்துகிறது. 

ஈரானின் கோபக்கனல் இஸ்ரேலைச் சுடுவதற்கு முன்பே, அதை ஜோர்தான் மண்ணில் உள்ள தனது தளங்களை நோக்கித் திருப்பி விடுவதே அமெரிக்காவின் நோக்கம்.

பிம்பங்களின் வீழ்ச்சியும் நிதர்சனமும்

இஸ்ரேல் தனது வான் பாதுகாப்புத் திறனை ஒரு மாயக் கோட்டையாக உலகிற்குச் சித்தரிக்கிறது. ஆனால், கடந்த கால மோதல்கள் இந்தத் திரையைக் கிழித்துக் காட்டியுள்ளன. நேட்டோ படைகளின் உளவுத்துணை மற்றும் ஜோர்தான் மண்ணிலிருந்து கிளம்பிய அமெரிக்கப் போர் விமானங்களின்றி இஸ்ரேலியப் பாதுகாப்பு என்பது ஒரு கேள்விக்குறியே. அமெரிக்கா வழங்கிய 'தாட்' (THAAD) போன்ற ஏவுகணைத் தடுப்பு அமைப்புகள் தான் இஸ்ரேலின் வீழ்ச்சியைத் தடுத்து நிறுத்தின என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

வளைகுடா நாடுகளின் மௌனமும் அமெரிக்காவின் கணக்கும்

அமெரிக்கா தனது வான்படையை வளைகுடா நாடுகளிலிருந்து ஜோர்தானுக்கு நகர்த்தியதன் பின்னணியில் இருவேறு கணக்குகள் உள்ளன. ஒன்று, ஈரானின் தாக்குதல் எல்லைக்குள் இருந்து விலகி நிற்பது; மற்றொன்று, உலகப் பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக விளங்கும் வளைகுடாவின் எண்ணெய் வளத்தைப் பாதுகாப்பது. வளைகுடா நாடுகள் இந்தப் போரில் நேரடியாகத் தங்களை இணைத்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை. சந்தை வீழ்ச்சியை தவிர்க்கவே அவை இத்தகைய 'அமைதி' நிலைப்பாட்டை எடுக்கின்றன.

ட்ரம்பின் அணுகுமுறையும் 'தேய்மானப் போர்' அச்சமும்

அமெரிக்க அதிபர் ட்ரம்பின் போர்க்கால அணுகுமுறை என்பது ஒரு விசித்திரமான கலவை. அவர் நீண்டகாலப் போர்களைக் கண்டு அஞ்சுபவர். "குறைந்த காலத்தில் ஒரு மின்னல் வேகத் தாக்குதல், பின்னர் ஒரு வெற்றிகரமான திரும்புதல்" என்பதே அவரது பாணி. 

இதனை ஈரான் நன்கு அறியும். அமெரிக்கா எதிர்பார்த்ததை விட இப்போரை ஈரான் நீண்டகாலத் தேய்மானப் போராக (War of Attrition) மாற்றினால், அது அமெரிக்காவின் பொறுமையையும் உள்நாட்டு அரசியலையும் நிலைகுலையச் செய்யும்.

நிச்சயமற்ற களமும் நீதிக்கான தேடலும்

ஈரான் இப்போதைக்கு அமைதி காப்பது என்பது ஒரு தந்திரோபாய நகர்வே. அமெரிக்கா எதிர்பார்த்த திசையில் காய்களை நகர்த்தாமல், சற்றும் எதிர்பாராத ஒரு முனையில் ஈரான் தனது பதிலடியைத் தொடங்கினால் அமெரிக்காவின் ஒட்டுமொத்தப் போர்த் திட்டமும் சரிந்து விழும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் இந்த யுத்தம் நவீன ஆயுதங்களுக்கோ அல்லது தொழில்நுட்ப மேலாதிக்கத்திற்கோ இடையிலான போட்டியல்ல; இது மனவலிமைக்கும், சகிப்புத்தன்மைக்கும் இடையிலான ஒரு நீண்ட போராட்டம். அமெரிக்கா தனது வியூகங்களை ஜோர்தான் மண்ணில் விதைத்திருந்தாலும், அதன் அறுவடை என்னவோ ஒரு நிச்சயமற்ற புதிராகவே உள்ளது. ஈரான் எனும் சவாலை வேரோடு அறுக்க அமெரிக்கா தொடங்கும் இந்தப் போர், இறுதியில் அமெரிக்காவை இப்பிராந்தியத்திலிருந்தே அந்நியப்படுத்தும் ஒரு வரலாற்றுத் தவறாக மாறக்கூடும்.